بنام آزادی

امروز در راستای اعتراضات دانشجویی روز 16 آذر ، روز دانشجو، در کشور ترکیه  نیزهمگام با دانشجویان ایرانی و فعالان سیاسی در سراسر دنیا ، تجمعی اعتراضی در شهر آنکارا – پارک قو ، پایین تر از سفارت جمهوری اسلامی برگزار شد . 

در پی فراخوانی که از سوی انجمن همبستگی فعالان تبعیدی و با اخذ مجوز از پلیس آنکارا توسط این انجمن صادر شده بود ، هموطنان ایرانی ساکن ترکیه از شهرهای مختلف در این تجمع حضور یافتند. 

این تجمع راس ساعت 14 به وقت ترکیه با سرود  (( یار دبستانی )) آغاز شد و در حمایت از جنبش دانشجویی در ایران به طرح شعارهایی از قبیل : ( ستاره ی دانشجو مدال افتخار است - دانشجوی زندانی آزاد باید گردد -  شعار ملت ما دین از سیاست جدا -  دیکتاتور ها بدونن به زودی سرنگونن - نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران -  این ماه ماه خونه سید علی سرنگونه - دانشجو ، کارگر اتحاد اتحاد -  دیکتاتور هسته ای این آخرین پیام است ، جنبش سبز ایران آماده ی قیام است – استقلال ، آزادی ، جمهوری ایرانی -  مدعی عدالت ، خجالت خجالت – مرگ بر دیکتاتور و ... ) پرداختند . 

شرکت کنندگان در این تجمع با ذکر اسامی زندانیان دانشجو و فعالان سیاسی وشهدای جنبش سبز ، یاد آنان را گرامی داشتند .

در ادامه بیانیه ی انجمن همبستگی فعالان تبعیدی توسط دو تن از شرکت کنندگان به زبان فارسی و ترکی خوانده شد که در زیر متن بیانیه به طور کامل منتشر میشود . 

در پایان شرکت کنندگان با خواندن سرود ای ایران به تجمع اعتراضی خود پایان دادند .
 

متن بیانیه به مناسبت 16 آذر :

به نام آزادی

 

بار دیگر ایران 16 آذر دیگری را زیر سایه ی سیاه دیکتاتوری سپری می کند. سایه سیاهی که هر روز شومی خود را بر سر شمار گسترده تری از مردان و زنان این دیار می گستراند. اینک در 68 امین سالگرد روز دانشجو، کشورمان در سکوت مهیبی فرو رفته است،اما کدام خردمند ایرانی است که این سکوت را نشان خاموشی بپندارد که آتشی از خشم زیر خاکستر کینه پنهان است

در سالی که گذشت با فرو کش کردن مبارزات خیابانی ،رژیم اسلامی سرکوب مبارزان و فعالان سیاسی،مدنی و کارگری را در دستور کار خود قرار داده است و دانشجویان در مرکز این سرکوب ها قرار گرفته اند،زیرا جمهوری اسلامی به درستی دریافته است که دانشگاه های ایران در نبود احزابی که نظرات و افکار مردم را نمایندگی کنند، به سنگر آزادی خواهی و برابری طلبی بدل گشته است

از این روست که حکومت ایران هر سال با ترفند های گوناگون سعی در تخریب هر چه بیشتر این سنگر عظیم دارد،سنگری  که خشت های اولش را سه آذر اهورایی با نثار خون خود در راه مبارزه با استثمار امپریالیست و استبداد داخلی رقم زدند و امروز نیز بزرگ مردان و زنانی چون محمد پور عبدالله ،بهاره هدایت،بهروز جاوید تهرانی،مجید توکلی و صد ها دانشجوی آزادی خواه دیگر این سنگر را مستحکم تر از پیش گردانده اند

اما اکنون،جنبش دانشجویی، بیمناک از شرایط بحرانی و حساس پیش رو ،بر این گمان است که اگر خواست های حداقلی مردم بر آورده نگردد وضعیتی وخیم در انتظار جامعه ایران چه در عرصه های اقتصادی و چه در عرصه های فرهنگی است که با وابستگی روز افزون کشور به بیگانگان همراه خواهد بود.شماری از این خواست ها عبارت است از

 

ا1. آزادی زندانیان سیاسی از جمله دانشجویان ،کارگران و روزنامه نگاران  معترض و نیز پایان حصر خانگی آقایان موسوی و کروبی

ا2. آزادی تجمعات و هم چنین آزادی فعالیت سندیکاهای مستقل کارگری

ا3. رفع احکام انضباطی دانشجویان

ا4. ایجاد فضای نقد در سطح جامعه و دانشگاه

ا5. آزادی مطبوعات و رسانه ها به عنوان رکن چهارم دموکراسی

ا6. برگزاری رفراندوم و انتخابات آزاد تحت نظارت ارگان های سالم و بر آمده از مردم

 

در انتها جمهوری اسلامی باید بداند که اگر تنگ ترین راه و کوچکترین روزنه ها را بر روی خورشید حقیقت ببندد و زنجیر های استبداد را بر تک تک ایرانیان بیفکند،بی گمان این دانشگاه خواهد بود که با پشتوانه ی خون شهیدانش و صبر اسیران در بندش و آگاهی مبارزانش بار دیگر آفتاب را بر فراز ایران عزیزمان خواهد گستراند

پس تا آن روز -حتی در تاریک ترین و مرگبارترین لحظه ها- برلبانمان زمزمه خواهیم کرد:     دانشگاه زنده است   

 

 

ارسال شده توسط رضا مبین