یک فرصت تاریخی و یک پیشنهاد برای جنبش سبز

توضیحات

دسته: مقاله ها

تاریخ ایجاد در چهارشنبه, 06 مهر 1390 02:18

نوشته شده توسط احمد باطبی

بازدید: 908

یکی از گلایه ها و دلگیری های اقوام ایرانی از ایرانیان مقیم مرکز ( خصوصا پایتخت ) همواره این بود که آنها در مجموع توجه چندانی به وضعیت قومیت های ایرانی خصوصاَ درمورد نقض حقوق بشر در این مناطق نداشته اند . آنها بار ها به این مقوله اشاره کرده اند که با تاثیر گزاری ایرانیان مرکز درسیاست کلان کشور، اما توجه مرکزنشینان به آنها در حد انتظار شان نبوده است . البته این این گلایه چندان هم درور از انصاف نیست .

تقسیم نا عادلانه امکانات کشور به توسط حکومت باعث شده که فرایند رشد و تکامل فرهنگی ، اچتماعی و اقتصادی در تمام مناطق به یک میزان نباشد . تمرکز امکانات در مرکز در امر ایجاد و پیشرفت جامعه مدنی در دیگر مناطق اخلال ایجاد کرده است . کمبود و فقدان نهاد های آموزشی کارامد ، نهاد های نظارتی و سازمانها و ان جی اوها و ... در این مناطق باعث شده که مشکلات و نابسامانی های آن دیار به شکل واقعی و شفاف بازگو نشود . ویا در صورت آشکار شدن نیز ، مرجع توانمندی برای پیگیری و حصول نتیجه وجود نداشته باشد . در نتیجه مشکلات و دغدغه های مردمان آن دیار در بین هیاهوی کلان کشور رفته رفته ناپدید شده است .

از سویی این دلگیری اقوام ایرانی در حد یک دلگیری باقی نمانده و فرصتی دلچسب برای مغرضان نیز بوده است . استفاده از ناراحتی و انزوای مردم این مناطق و گوشه گیری و بیتفاوتی آنان نسبت به آنچه در پایتخت و شهر های مرکزی میگذرد ، این فرصت را به جریان های تجذیه طلب داده است که تا با حرکتی خزنده و بستری ، به جهت دهی فکری مردم این دیار در راستای اهداف خود بپردازند . همچنین سیاست غلط دولت نیز در خصوص سرکوب فعالین این مناطق تحت عنوان تجذیه طلب ، به عنوان کاتالیزور عمل کرده و این خطر را تقویت کرده است .

اما جنبش سبز ایران به عنوان جریانی فراگیر ، در این مقطع از زمان بنا به تصادفی نامبارک در شرایطی قرار گرفته که میتواند در مقطع زمانی کوتاه ، حاصل این معادله را به نفع منافع ملی تغییر دهد . اعدام هموطنان کرد مان ، در عین مظلومیت و مصادف شدن مراسم چهلم این عزیزان با سالگرد تولد جنبش سبز ایران ، بزرگترین فرصت تاریخی است که میتوان به تمام قومیت های ایرانی اثبات کرد که از دید جنبش سبز ایران همه ایرانیان با هم برابرند ، غم و شادی یک ایرانی کرد ، عرب ، ترک ، بلوچ ، لر ، ترکمن و ... دغدغه همه ایرانیان است و بلعکس .

کرد های ایرانی در حالی خود را برای برگزاری مراسم چهلم عزیزانشان آماده میکنند که حکومت هنوز پیکر اعدام شده گان را به خانواده ها تحویل نداده است . بلا تردید این مظلومیت خانواده ها و هموطنان کردمان کمتر از خانوده های عزیزانی همچون ندا و سهراب و ... نیست . دلیل حمله گستره رسانه های وابسته به حکومت ، به موسوی و کروبی و دیگر منتقدان سبز این اعدام ها نیز ازترس همین همراهی نشآت میگیرد . همراهی جانانه جنبش سبز با هموطنان کردمان در مراسم چهلم عزیزانشان نه تنها این دلگیری بجای آنان را تاحدی کمرنگ خواهد کرد بلکه فرصت سوء استفاده را از فرصت طلبان نیز خواهد گرفت .

تلاقی مراسم چهلم اعدامیان با سالگرد انتخابات ، فرصتی است برای فراگیر تر شدن جنبش سبز ، و تمرینی برای دمکراسی ، برابری و دوستی . موضوعی که کشور در این شرایط بیش از هرچیز به آن نیاز دارد .